تاب‌آوری سمی چیست؟ راه‌های مقابله با آن
هیچ‌وقت از کسی کمک نمی‌خواهی؟ مدام به خودت می‌گویی اوضاع آن‌قدرها هم بد نیست؟
به‌جای استراحت، خودت را بیشتر تحت فشار می‌گذاری. حتی از کلمه «خوبم» مثل یک زره استفاده می‌کنی تا خستگی و ناراحتی‌ات را پنهان کنی.
این رفتارها ممکن است نشانه‌هایی از تاب‌آوری سمی باشند.
تاب‌آوری سمی تو را قانع می‌کند که بهای قوی شدن، افسرده شدن است. اما تاب‌آوری واقعی با ترمیم و تجدید انرژی شروع می‌شود؛ نه نقش بازی کردن و به‌زور دوام آوردن!
چگونه تاب‌آوری واقعی را تقویت کنیم؟
برای ساختن تاب‌آوری واقعی، لازم است به نیازهای خودت توجه کنی و روش برخوردت با فشارهای زندگی را تغییر بدهی.
۱. مرزهای خودت را دوباره تعریف کن
راحت‌تر «نه» بگو و برای استراحت کردن عذاب وجدان نگیر. دیگر برای فرسوده شدن به خودت افتخار نکن.
یادت باشد مراقبت از خودت نشانه ضعف نیست.
۲. به بدن و خستگی خودت گوش بده
خستگی‌ات را جدی بگیر، سرعتت را کم کن و به خودت فرصت مکث و آرام شدن بده.
گاهی لازم است به‌جای ادامه دادن، کمی توقف کنی و به نیازهای جسمی و روانی خودت توجه داشته باشی.
۳. زاویه دیدت را تغییر بده
باور کن که رنج کشیدن مساوی با قدرت نیست.
ارزش تو هم به این نیست که چقدر تحمل می‌کنی. به‌خاطر تحمل بیشتر به تو مدال نمی‌دهند و امتیازی هم ندارد!
چرا تاب‌آوری سمی می‌تواند به سلامت روان آسیب بزند؟
می‌دانی؟ به ما یاد داده‌اند هرچه بیشتر طاقت بیاوریم، ارزشمندتریم. درحالی‌که این طرز فکر می‌تواند سلامت روانمان را بیشتر به خطر بیندازد.
تو هم مثل هر آدم دیگری ممکن است بشکنی و فرو بریزی. بنابراین، باید بپذیری که استراحت کردن در میانه بحران، تنبلی یا خیانت به خودت نیست!
همین‌طور، اگر برای اخبار و آدم‌های سمی مرز بگذاری، خودخواه نیستی. فقط داری از آخرین توانت مراقبت می‌کنی.
رفیق من، یادت باشد تاب‌آوری سمی فرسوده‌ات می‌کند؛ خمیده می‌شوی و بالاخره زانو می‌زنی!
اما تاب‌آوری واقعی به تو اجازه می‌دهد گاهی ضعیف باشی یا سوگواری کنی تا بتوانی دوباره بلند شوی و به خودت افتخار کنی.
♥ محمدحسین اموری
روان‌شناس و مدرس بیان
اول آبان ۱۴۰۵ 🍁
