نحوه ی ارتباط با فردی که اختلال شخصیت وابسته دارد چگونه است؟
ارتباط با فرد دارای اختلال شخصیت وابسته نیازمند تعادل ظریف بین حمایت و استقلاله.
هدف اینه که بهش کمک کنی بدون احساس رها شدن، روی پای خودش بایسته.
۱. تحسین و تشویق، نه نجات!
به جای حل کردن مشکلاتش، اعتماد به نفسش رو تقویت کن. وقتی کاری رو خودش انجام داد بگو: «واقعا از پسش برومدی، به تواناییت افتخار میکنم.» این کار وابستگیش به تاییدت رو کم میکنه.
۲. مرزهای شفاف!
بله،افراد وابسته برای جلب رضایت، مرزها رو زیر پا میذارن. با لحنی مهربون اما قاطع بگو: «الان نمیتونم صحبت کنم، اما عصر حتما بهت زنگ میزنم.» پایبندی به این مرزها بهش میفهمونه که رابطه، امن و قابل پیش بینیه.
۳. تشویق به تصمیم گیری های کوچک!
وقتی ازت نظر میخواد پاسخ رو بهش برگردون: «نظر خودت در این باره چیه؟» از تصمیم های کوچک شروع کن تا ذره ذره به توانایی هاش باور پیدا کنه.
۴. پرهیز از انتقاد مستقیم!
بجای «تو زیادی وابسته ای»، بگو: «من به توانایی تو برای مدیریت این موضوع ایمان دارم.» برچسب زدن، اضطرابش رو تشدید میکنه و وابستگی رو بیشتر میکنه.
۵. شناسایی و مدیریت اضطراب جدایی!
اگه از ترس رها شدن، مدام با کلام بمبارانت میکنه باهاش برای زمانهای دیگه ای برنامه ریزی کن.
مثلا قرار بذار هر شب ساعت ۸ گفتگو میکنین تا خیالش راحت بشه و کمتر تو بقیه ی روز پیگیری میکنه.
♥ خط قرمزها:
نه به قضاوت: نگو «چرا نمیتونی خودت تصمیم بگیری؟» نه به قطع یکباره ی رابطه: این کار وحشت و وابستگی شدیدتر ایجاد میکنه.
نه به انجام کارهاش: بجای اینکه کار رو براش انجام بدی، کنارش باش تا خودش انجام بده.
