اختلال شخصیت وابسته چیست؟
اختلال شخصیت وابسته (DPD) یعنی نیاز افراطی و مزمن به دیگران برای مراقبت عاطفی و جسمی، تا جایی که فرد احساس می کنه به تنهایی قادر به زندگی نیست.
این اختلال فراتر از «وابستگی عاطفی» ساده است و ۴ ویژگی کلیدی داره:
ترس فلج کننده از رها شدن!
حتی تهدید خیالیِ ترک شدن، باعث وحشت و تسلیمِ بی چون و چرا میشه.
نیاز به اطمینان مداوم!
نمیتونه کوچک ترین تصمیمی بگیره (مثل انتخاب لباس)، مگر با تأیید دیگران.
انفعال کامل!
مسئولیت کارهای روزمره (حتی امور مالی یا پزشکی) رو به دیگران میسپره.
تحمل سوء رفتار!
بخاطر ترس از تنهایی، روابط آزار دهنده یا ناسالم رو تحمل میکنه و معمولا بعد از قطع یه رابطه، سریع به رابطه ی جدیدی پناه میبره.
اختلال شخصیت وابسته چه فرقی با اختلالات دیگر دارد؟
تفاوت اختلال شخصیت وابسته با اجتنابی:
وابسته به ارتباطات میچسبه، اما اجتنابی از رابطه فرار میکنه.
تفاوت اختلال شخصیت وابسته با مرزی:
وابسته احساس هویت ثابتی نداره، اما پرخاشگری و خشم ناگهانیِ اختلال مرزی رو هم نداره.
علت دقیق به وجود اومدن اختلال شخصیت وابسته مشخص نیست.
اما ترکیبی از ژنتیک (میزان بالای اضطراب)، تروماهای کودکی (مرگ والدین یا طلاق) و سبک فرزند پروریِ بیش از حد محافظه کارانه در اون نقش داره.
♥ درمان موثر داره:
روان درمانی پویشی (کشف ریشه ی ترس‌ها) و شناختی-رفتاری CBT، (آموزش جرات ورزی و تصمیم گیری مستقل).
دارو فقط برای کاهش اضطراب همزمان تجویز میشه.
