نحوه ی ارتباط با فردی که اختلال شخصیت نمایشی دارد چیست؟
ارتباط با شخصیت نمایشی نیازمند تعادل بین همدلی و مرز گذاریه. این افراد احساساتی و نیازمند توجه دائمی هستن. برای مدیریت این ارتباط، این کارها رو انجام بده:
۱. توجه مثبت بده، اما به موقع
اونا به جای «تایید»، به «دیده شدن» نیاز دارن. قبل از ورود به بحث جدی، ۲ دقیقه توجه خالص بده، مثل تعریف از ظاهر یا ایده هاش تا نیازش اشباع بشه، بعدش برو سراغ موضوع اصلی.
۲. مرزهای عاطفی محکم با لحنی ملایم
از جملات «من…» استفاده کن: بجای «تو بیش از حد هیجان زده هستی» بگو «من برای فکر کردن به این موضوع به چند دقیقه سکوت نیاز دارم».
اگه اغراق کرد بپرس: «عدد واقعیش رو بگو، تقریبا چند درصد؟» (زمینه سازی برای واقعیت).
۳. از نمایشنامه خوانی دست بکش
به جای عکس العمل نمایشی مثل خندیدن یا بهت زده شدن، با واکنش خنثی و آروم پاسخ بده. مثلا وقتی ماجرایی غم انگیز تعریف میکنه بگو «متاسفم که این رو تجربه کردی» (بدون ورود به جزئیات دراماتیک).
۴. نیازش رو در «زمانِ خودش» تأمین کن
اگه در جمع بیش از حد نقش اول رو بازی میکنه، تو خلوت بهش بگو: «دیروز تو مهمونی خیلی درخشان بودی، اما امروز دوست دارم به حرفهای من هم گوش کنی». این کار هم نیازش رو تأیید میکنه، هم رفتارش رو اصلاح میکنه.
۵. از شوخ طبعی برای قطع اغراق استفاده کن
وقتی داستان رو بیش از حد بزرگ میکنه با لبخند بگو: «وای، این نسخه ی سینماییش بود، نسخه ی واقعیش چطوره؟» این روش تهاجمی نیست، اما اون رو به زمین برمیگردونه.
۶. هیچ وقت تو جمع اصلاحش نکن
انتقاد عمومی براش تحقیر آمیزه. اگه مجبور به نه گفتن هستی، بجای «نه اینکار درست نیست»، در خلوت و با تاکید بر «شرایط» بگو «متاسفم، الان شرایط جور نیست»
۷. از «ابهام» دوری کن
اونا احساسات مبهم رو به «بی علاقگی» تعبیر میکنن. به جای «شاید بعدا»، بگو: «این هفته نه، هفته ی بعد بررسی میکنم».
♥ هشدار
♥ اگه مدام احساس خستگی یا دستکاری عاطفی میکنی، این نشونه ی عبور از مرزهاته. ازش فاصله بگیر و با لحنی قاطع اما مهربون بگو: «الان ظرفیت شنیدن ندارم، بعدا حرف میزنیم».
