چطور بفهمم خجالتی هستم یا فقط درونگرا؟
این سوال خیلی پر تکراره. چرا؟ چون این دو ویژگی اغلب با هم دیده می‌شن اما واقعیت اینه که ریشه ی متفاوتی دارن.
تفاوت اصلی اینجاست که درونگرایی یه ترجیح شخصیتیه اما کمرویی، یک احساس تنش و ترس از قضاوت دیگران.
برای تشخیص بهتر، به این سوالات با صداقت جواب بده:
۱. منبع انرژی خودتو چطوری تأمین می‌کنی؟
درونگرا: تنهایی یا جمع کوچیک بهم انرژی می‌ده. جمع شلوغ خسته م میکنه، نه از روی ترس، بلکه چون محرک‌ها زیادن. بعد از چند ساعت مهمونی، به خلوت نیاز دارم.
کمرو: از جمع خسته میشم چون همش نگرانم دیگران چه فکری درباره م میکنن. حتی اگه دوست داشته باشم معاشرت کنم، اضطراب اذیتم میکنه و باید جوری رفتار کنم که قضاوت منفی نشم.
۲. چرا تو جمع ساکتی؟
درونگرا: چون ترجیح میدم گوش کنم یا قبل از حرف زدن خوب فکر کنم. حرف زدن زیاد و پوچ رو دوست ندارم، اما وقتی موضوع مورد علاقم باشه، راحت و روون صحبت می‌کنم.
کمرو: چون می‌ترسم چیز احمقانه‌ای بگم، صدام بلرزه یا دیگران قضاوتم کنن. دلم می‌خواد حرف بزنم اما اضطراب جلومو می‌گیره.
۳. چه چیزی برات سخت‌تره؟
درونگرا: شروع مکالمه با غریبه‌ها (اما اگه طرف مقابل شروع کنه، می‌تونم ادامه بدم). خسته شدن از سر و صدای زیاد.
کمرو: تماس تلفنی، ارائه ی مطلب تو کلاس، وارد شدن به اتاق پر از آدم، یا حتی خرید از فروشنده – چون همه اینا منو در «مرکز توجه» قرار میدن.
۴. واکنش به دعوت به یک مهمانی بزرگ!
درونگرا: فکر می‌کنم «انرژیمو می‌گیره اما اگه برم شاید خوش بگذرد. حتماً بعدش به چند ساعت استراحت نیاز دارم.»
کمرو: فکر می‌کنم «چه لباسی بپوشم که مسخره نباشم؟ اگه کسی رو نداشتم با کی حرف بزنم؟ حتماً سوژه ی جمع میشم یا بهم میخندن و بی توجهی میکنن.» و حس ضعف جسمی دارم، تپش قلب و دل درد و …
♥ نکته ی طلایی
درونگرا به تنهایی لذت می‌بره، غرق در افکارش میشه، حوصله‌ش سر نمیره.
کمرو به تنهایی گاهی لذت می‌بره، اما گاهی احساس تنهایی میکنه و دلش می‌خواد با دیگران باشه ولی ترس مانع میشه.
خلاصه ی تشخیص
اگه جواب اکثر سوال ها “ترس از قضاوت” بود احتمالا کمرو و خجالتی هستی.
اگه جواب “ترجیح به تنهایی یا جمع کوچیک” بود و ترس و اضطراب نداشتی، احتمالا درونگرا هستی.
تذکر: خیلی‌ها ممکنه هر دو ویژگی رو داشته باشن. یه درونگرای کمرو! یعنی هم ترجیحشون نرفتن به جمع باشه و از تنهایی لذت میبرن و هم حضور در جمع، موجب احساس اسارت و ترس از قضاوتشون میشه.
راهکار
برای درونگرایی نیازی به درمان نیست، فقط باید انرژیتو مدیریت کنی و به نیازت احترام بذاری.
برای کمرویی می‌تونی با “تمرین تدریجی مواجهه با ترس‌های اجتماعی”، اون رو کاهش بدهی.
شرکت تو دوره های جمعی، مثل فن بیان، آواز و سولفژ، شاهنامه و مثنوی خوانی، نقد فیلم و… میتونه کمک کنه تا به واسطه ی حضور و حرف زدن در جمع، نقد شدن و نقد کردن، شنیدن نظرات موافق و مخالف، به مرور اضطراب کمتری رو تجربه کنی و کمرویی رو بذاری کنار.
