اختلال شخصیت دو قطبی چیست؟

اختلال شخصیت دو قطبی یه بیماری مزمن مغزیه که باعث نوسانات شدید و غیر عادی در خلق، انرژی، فعالیت و تمرکز میشه. این فقط «یک حال خوب و بد» ساده نیست. بلکه تغییراتی اساسی در عملکرد روزانه ایجاد میکنه. این اختلال ریشه ی زیستی، ژنتیکی و عصبی داره و ارتباط مستقیمی با اراده یا ضعف شخصیت نداره.

حالت بیمار بین دو «قطب» شدید در نوسانه:

فاز شیدایی یا خفیف تر

احساس سرخوشی یا عصبانیت شدید، انرژی فوق تصاعدی، کاهش نیاز به خواب، صحبت پر شتاب، انجام کارهای پرخطر (خرجهای کلان، روابط جنسی محافظت نشده) و گاهی افکار هذیانی. در نوع خفیف تر، فرد ممکنه حتی بهره‌ور تر به نظر برسه.

فاز افسردگی

دقیقا نقطه ی مقابل فاز شیدایی. غم عمیق، نا امیدی، خستگی مفرط، تغییر در اشتها و خواب، کاهش تمرکز و افکار خودکشی. این فاز معمولا طولانی تر و ناتوان کننده تر از شیداییه.

بین این دو فاز، دوره های خلق عادی هم وجود داره که فرد عملکرد طبیعی داره.

علت ایجاد شخصیت دو قطبی چیست؟

علت مشخصی نداره اما ترکیبی از این عوامله:

ژنتیک

سابقه ی خانوادگی قوی ترین عامل خطره.

ساختار مغز

عدم تعادل در انتقال دهنده های عصبی (دوپامین، سروتونین) و تغییرات فیزیکی در مدارهای مغزی.

عوامل محیطی

استرس شدید، ضربه ی روحی، یا بی خوابی میتونن اولین دوره یا دوره های بعدی رو تحریک کنن، اما عامل ایجاد کننده نیستن.

آیا اختلال دو قطبی قابل درمان است؟

اختلال دو قطبی درمان پذیره و بیمار میتونه زندگی موفقی داشته باشه. درمان، ترکیبی از دارو درمانی و روان درمانیه.

دارو درمانی

تثبیت کننده های خلق و داروهای ضد روانپریشی، خط اول درمان هستن. (مصرف ضد افسردگی بدون تثبیت کننده، میتونه باعث شیدایی بشه).

روان درمانی

رویکرد شناختی رفتاری CBT و آموزش مدیریت علائم به بیمار و خانواده.

سبک زندگی

منظم کردن خواب، تغذیه و دوری از محرکها حیاتیه (الکل، مواد مخدر).

♥ مهم:

تا ۱۵٪ از بیمارها ممکنه به خودکشی فکر کنن.

همینطور ممکنه سالهای زیادی طول بکشه تا تشخیص درست داده بشه. چون اغلب با افسردگی اشتباه گرفته میشه.

در نهایت حضور خانواده و اجتناب از سرزنش، یه حمایت واقعی محسوب میشه و بخش مهمی از درمانه.